Zərnigar adı haradan gəlir?
Zərlə, qızıl suyu ilə naxışlama sənəti və Ordubad ustalarının ən səbirli işi — limitli sandığın adının hekayəsi.
"Zər" — qızıl, "nigar" — naxış, surət. Zərnigar sözü fars-türk mədəniyyətində qızıl suyu ilə bəzədilmiş əlyazma səhifələrinə, saray kitabxanalarının ən qiymətli nüsxələrinə deyilirdi. Bir səhifənin zərnigar işlənməsi həftələr çəkərdi: əvvəl kağız ahərlənir, sonra üzərinə nazik qızıl vərəqi yapışdırılır, ən sonda usta iynə ucu ilə naxışı çəkərdi.
Ordubad ustaları bu sənəti miniatürdən taxtaya gətirdilər. Sandıq qapaqlarında, mücrü kənarlarında zərnigar naxış — evin varlığının yox, zövqünün göstəricisi idi. Təkrarlanan naxış yox idi: hər usta öz naxışını çəkər, adını isə qapağın iç tərəfinə, gözə görünməyən yerə yazardı.
Kolleksiyanın limitli sandığına bu adı seçməyimiz təsadüfi deyil. Zərnigar ildə cəmi əlli nüsxə buraxılır, hər qapaq əl ilə naxışlanır, hər nüsxə nömrəli pasport və usta imzası ilə təhvil verilir. Açıq satışda olmaması da həmin ənənənin davamıdır — zərnigar səhifə heç vaxt bazarda satılmazdı, sifarişlə hazırlanardı.
Zərnigar