Zərnigar
Oxunmaq üçün yox, saxlanmaq üçün — əlli nüsxə, əlli ad, bir şəhər.
Zərnigar — «zər» (qızıl) və «nigar» (naxış): qızılla naxışlanmış. Əlyazma sənətində ən qiymətli səhifələrə deyilirdi. Ordubadda bu söz zamanla hər şeyin ən gözəlinin, ən zəhmətlisinin, ən az tapılanının adına çevrildi.
XVII əsrdə Ordubadın Qeysəriyyə bazarında ipək, zəfəran və quru meyvənin yanında kitab da satılırdı. Əlyazma ustaları ən qiymətli səhifələri «zərnigar» edərdi: kənarlarına döyülmüş qızıl vərəqdən naxış vurar, bir səhifəyə həftələr sərf edərdilər. Usta səhifəni bitirəndə adını kənara xırda yazar, yanına tarixi qoyardı.
Zərnigar səhifə oxunmaq üçün deyildi, saxlanmaq üçün idi: onu alan kitab yox, bir ustanın ömründən bir parça alırdı. Qeysəriyyənin günbəzi altında bu gün də alver səsi var — dörd əsrdir kəsilməyib.
Zərnigar sandığı ildə yalnız əlli nüsxə hazırlanır. Hər birinin nömrəsi, ustasının imzası və alıcısının adı var. Bu qutu hədiyyə deyil — bir ustanın işi, bir şəhərin yaddaşı və bir adın tarixə yazılmasıdır.
52×42×16 sm · 12 YER · 4 MÜRƏBBƏ/ÇAY + 8 · 4 yer mürəbbə və ya çay (qızıl çay, kəklikotu) + 8 yer çərəz və imza şirniyyatı
Yalnız müraciətlə
Sifariş · Korporativ hədiyyə dəstləri
Nübar · Çillə · Mücrü · Sərşəhər · Şahnişin · Xarıbülbül · Süfrə