Zərnigar adı nereden geliyor?
Zer ve altın suyuyla nakışlama sanatı ve Ordubad ustalarının en sabırlı işi — sınırlı sandığın adının hikâyesi.
"Zer" — altın, "nigâr" — nakış, suret. Zərnigar kelimesi Fars-Türk kültüründe altın suyuyla süslenmiş yazma sayfalarına, saray kütüphanelerinin en değerli nüshalarına denirdi. Bir sayfanın zernigâr işlenmesi haftalar sürerdi: önce kâğıt aharlanır, sonra üzerine ince altın varak yapıştırılır, en sonunda usta iğne ucuyla nakşı çizerdi.
Ordubad ustaları bu sanatı minyatürden ahşaba taşıdılar. Sandık kapaklarında, mücrü kenarlarında zernigâr nakış evin varlığının değil, zevkinin göstergesiydi. Tekrarlanan nakış yoktu: her usta kendi nakşını çizer, adını ise kapağın iç yüzüne, gözün görmediği bir yere yazardı.
Koleksiyonun sınırlı sayıdaki sandığına bu adı vermemiz tesadüf değil. Zərnigar yılda yalnızca elli nüsha üretilir, her kapak elle nakışlanır, her nüsha numaralı pasaport ve usta imzasıyla teslim edilir. Serbest satışta olmaması da aynı geleneğin devamıdır — zernigâr sayfa hiçbir zaman çarşıda satılmaz, siparişle hazırlanırdı.
Zərnigar